Hasło: adiafora

adiafora [gr. adiaphora 'rzeczy obojętne', 'rzeczy nieistotne']:
1) w teologii moralnej i etyce określenie spraw i czynów moralnie obojętnych; twórcami teorii a. byli stoicy; a. jako kwestia etyczna została podjęta w filozofii chrześc. i teologii scholastycznej, m.in. przez Tomasza z Akwinu, który twierdził wbrew nominalistom że w konkretnym przypadku żaden czyn świadomy nie może być moralnie obojętny;
2) w teologii reformacyjnej określenie artykułów drugorzędnych dla wiary; zaliczono do nich przede wszystkim zagadnienia związane z zewn. porządkiem kośc. organizację nabożeństw, ceremonie kośc., posty; zarówno M. Luter, jak i Ph. Melanchton powyższe kwestie rozumieli w duchu wolności chrześc. jako sprawy teologicznie obojętne; po śmierci Lutra tzw. obóz gnezioluteran (prawowiernych luteran) wystąpił przeciwko Melanchtonowi i jego zwolennikom (tzw. obóz filipistów) z postulatem uznania dotychczasowych a. za kwestie zasadnicze; zdaniem M. Flaciusa także porządek kośc. przynależy bowiem do istoty teologii ewangelickiej.
Konstrukcje stalowe w portfolio - Magazyny -